Kerstbrief 2011 - Interkerkelijk Dovenpastoraat - november 2011

'Knielen'

"En zij wierpen zich neer om het Kind eer te bewijzen"

Heel Jeruzalem is in rep en roer. Door de straten van Jeruzalem rijdt een grote stoet kamelen. Op die kamelen zitten drie knappe geleerden. Het zijn sterrekundigen uit het verre Oosten. Zij hebben in hun land een bijzondere ster gezien. Een ster die hun vertelde; er is een Koningskind geboren. Als zij komen in Jeruzalem begrijpen ze het al snel. Niet hier in Jeruzalem moeten ze zijn. Maar in Betlehem.

In Betlehem vinden de Wijzen uit het Oosten, de geboren Koning; de Heiland van de wereld. En wat doen zij dan? Zij knielden voor het Kind en geven het geschenken; goud, wierook en mirre.
Wat is knielen eigenlijk? Waarom knielden zij?

Knielen is een gebaar van nederigheid. Knielen is een gebaar van onderworpenheid. Je zegt dan eigenlijk: die ander voor wie ik kniel is "groter"; "meer"; belangrijker dan ikzelf ben.

In onze moderne tijd, knielen wij mensen niet zo vaak meer. Waarom zouden wij dat eigenlijk doen. Wij mensen hebben zoveel geleerdheid en kennis gekregen. De wetenschap en de natuur hebben bijna geen geheimen meer voor ons. Wij weten toch zo ongeveer wel alles. Wij zeggen niet gauw: hier hebben wij geen verklaring voor; dit kunnen wij niet begrijpen.

Daarom buigen wij niet meer zo makkelijk, ons hoofd en onze knieën. Alleen bij een wereldramp dan begrijpen wij ineens dat wij toch maar kleine mensen zijn. Dan begrijpen wij ineens dat wij toch niet alles "in de hand hebben".

Knielen waarom zou je dat doen ? Wanneer je knielt maak je in je houding duidelijk, dat je gelooft in een ander die belangrijker is dan jezelf. Wie knielt, maakt zichzelf letterlijk en figuurlijk klein.

Daar in die stal in Bethlehem twijfelden de Wijzen uit het Oosten geen moment. Dit Kind was de grote Koning. Over deze Koning hadden zij de ster gezien in het Oosten. Nee, ….. nu kon je geen moment meer rechtop blijven staan. Ze moesten wel knielen. Het zou onbeleefd en zonder respect als zij dit niet zouden doen. Wie een koning ontmoet, knielt !!!

Knielen. De wijzen hebben het ons voorgedaan. Je moet knielen. Zoals het vroeger niet beleefd was iemand met je pet op te groeten; zo gingen mensen vroeger voor "groten" door de knieën. Maar er zit ook nog een andere kant aan dit knielen.

Je moet het niet alleen; knielen. Je mag het ook. Met de geboorte van de zoon van God op deze aarde hoef je niet meer omhoog te kijken. Je mag omlaag kijken. God is een God die heel hoog woont. Maar met de komst van Zijn Zoon, de Here Jezus is Hij ook heel laag gekomen. Hij werd geboren in een stal en heeft onder mensen gewoond.

Het geweldige van de boodschap van Jezus Christus is, dat niemand meer kan zeggen: dat evangelie is mij te hoog, die God is te ver weg. Ik zie er niets van. Je hoeft niet meer omhoog te kijken. Maar je mag omlaag kijken, naar de laagste plaats. Nee, je mag heel simpel knielen. Je mag je voorover buigen over een Kind. Zo lief had God wereld, dat Hij Zijn Enige Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren ga maar eeuwig leven heeft.

Jezus, de Heiland van de wereld. Zo dichtbij is Hij gekomen. Zichtbaar en tastbaar is Hij in ons leven. God zegt Kom maar, kijk maar, daar ligt Hij, dat is Hij. U is heden de heiland geboren, namelijk Christus de Here.

Wij gaan de geboorte van Jezus vieren. Thuis en in de kerk. Daar buigen wij ons voor God neer. Daar zijn wij niet te groot voor. Wij maken ons klein. Wij knielen voor God, die nog "kleiner" werd dan ik. Hij kwam naar de laagste plaats. Gods Zoon op aarde; geboren in een stal.
Wat een wonder.

Ik kniel aan uwe kribbe neer,
o Jezus, Gij mijn leven!
Ik kom tot U en breng U, Heer,
wat Gij mij hebt gegeven.
O, neem mijn leven, geest en hart,
en laat mijn ziel in vreugd en smart
bij U geborgen wezen.

ds. J.F. Kievit